ღღ ب سواد ღღ

اینهم برای تو هویدای عزیز ..... از طرف (ف "خ)

bsewad — Tue, 10 Nov 2009 00:39:30 GMT

سلام هویدای عزیز

........................

شبهای پیر من

بدون ( هیج ) میگزره!!

روزهای بدون امیدم بسرعت تمام

زمان را به غروب واگذار میکند........

دیشب خیلی زیبا سرودی هوایدای گرامی

انگار سالها همدیگر را میشناسیم

اینهم برای تو هویدای عزیز ..... از طرف (ف "خ)

فکر می کنی کدام وسوسه مرا

به ابتدای این کاغذ سپید کشانده است

جز این که جهان

بدون تو

یک دیوار است و پشت آن

همیشه تو ایستاده ای

و من، وجب وجب گوش می چسبانم تا

از قلبی پر شود

که زنگ گرفته گوشم از نامش در انتهای این دیوار

هیچ کس نایستاده است

حرفی بزن دست کم

تا در این نفس باقی نمانده هم

جهان را دوره کنم

با گوشی که این همه زنگ می زند

با احترام (ف "خ)

اینک کدامین امید را میشکنی؟؟؟

bsewad — Mon, 05 Oct 2009 23:24:21 GMT

آنگاه که غرور کسي را زیر پاه مي کني،

آنگاه که کاخ آرزوهاي کسي را ويران مي کني،

آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش مي کني،

آنگاه که بنده اي را ناديده مي انگاري ،

آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي،

آنگاه که خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري مي خواهم بدانم،

مي خواهم بدانم،

دستانت را بسوي کدام آسمان دراز مي کني تا براي خوشبختي خودت دعا کني؟

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بسکه از اين سياه بختي ناله زدم و گريستم ديده ام تاريک گشته و سرم سنگين .

bsewad — Fri, 06 Feb 2009 11:21:41 GMT

تقديم به آن نگاهي که تمام هستي و دلم فداي اوست : طلايي ترين روزها ، ارزاني نگاه مهربانت و بغل بغل گل مريم پيشکش قلب مهربانت...

امشب هوا باراني بود شديد . باد مي وزید شديد . من دوست دارم شديد . عاشق شدم شديد . دقيقا من حالا ادم بي جنبه باران نديده ام شديد .

دنيا را برايت شاد شاد و شادي را برايت دنيا دنيا ارزومندم

بهترين لذت دنيا زمانيه که اصلا انتظارش را نداري و زيباترين اونا دوست داشتن است . پس حالا که انتظارش را نداري، دوستت دارم

بتاب خورشيد من ، تا ميتواني بتاب بر زمين و آسمان . بدان من در سينه خورشيدي بس عظيم دارم ، بتاب خورشيدم، با تو هستم و با تو جان ميگيرم

اينجا، آسمان از دل من تيره تر است . روزگارم ابري است . من اگر تنهايم، ياد تو با من هست! مهربانم، روزگار ابري است کاش اين بار جاي خورشيد تو افتاب شوي!

رخ زيباي تو را خال زدم بر بدنم تا بماند يادگار بدنت در کفنم...

من به زيبايي چشمان تو غمگين ماندم وبه اندازه هر برق نگاهت به نگاهي نگران، تو به اندازه تمام تنهايي من شاد بمان

براي مردن افتادن از هيچ ارتفاعي لازم نيست ..

فقط کافيه که از چشماي تو بيفتم

براي رسيدن به تو لحظه ها را سفر کردم، اما تو به اندازه فاصله ها از من دوري

هر چي عشقه با نگينش هر چي خوبه بهترينش آسمان با زمينش همه شان فداي تو

به صليب سينه هايت ، به خماري نگاهت ، به غروب غم گرفته ، به تمام خواب هايت ، که در اين جهان هستي ، گل من فقط تو هستي

يادت است يک روز گفتم ( شما) اما شما گفتی چرا نمیگی جای شما

تو

ووقتی گفتم تو اما تو گفتی بگو چه کسي مي خواهد من و تو (ما) نشويم؟

بگو ما

حالا که هرچه میگویم ( ما ) انگار ( ما ) نمیخواهد افتابی شود

دلخوشی ام اینست که در قصه ها خوانده ام که شب همیشه شب نمی ماند

ومنم منتظیرم که این شب با تاریکیهایش با کوچ های ستاره ها فرصت بدهد

تا تو افتابی شوی

ومن اولین گل افتاو پرستی هستم که با افتابی شدنت خودم را می بینم

خدايا به هر که دوست مي داري بياموز که

تنها تکيه گاهم بود ان که با اولين نسيم در هم شکست

ديروز ما زندگي را به بازي گرفته بوديم، امروز او ما را به بازي گرفته... اما فردا چه خواهد شد؟
.....................

داد دل رنجورم پيش خدا ميبرم و داد ميستانم . فرياد بغض فرو خورده ام را به او ميگويم و ترا مي هراسانم .آري دادم به دادستان دهر خواهم گفت .تا او بستاند از تو طلب درد مرا و لوحي را که با خون ِ دل به تو سپرده بودم باز پس گيرد .
به خدا ميگويم که غم من پيشِ غمِ جهان، پادشاه است و صبر ايوب در صبر من گم شده است . پس خدايا تورا به اين صبر قسم ميدهم که دادم بستاني .
خدايا من عريان از خاور تا باختر روح و جانم را به او شناساندم و او شمال تا جنوب وجودم را لگد مال کرد . باغي در اين جهان شاداب و زيبا به او دادم و او خشکسالي ام داد و ويرانم کرد . او ميوه ي وجودم را به نيش کشيد و بر چشمم نيشتري فرو کرد .
بسکه از اين سياه بختي ناله زدم و گريستم ديده ام تاريک گشته و سرم سنگين .
خداوندا در کنج خانه ي غم اسير و نوميد تا کي؟ نميخواهي جوابم دهي و مرا از اين وادي سياه برهاني؟ خداوندا نميخواهي سنگ بزرگي را که پیش حرکت رودخانه ي زندگيم را گرفته است برداري ؟

از امروز دوباره مرا یاد بیگر (بی بی گل)

bsewad — Tue, 13 Jan 2009 22:21:34 GMT

از امروز دوباره مرا از نو بشناس!

از امروز دوباره مرا یاد بیگر!

از امروز دوباره نفس بکش!

از امروز بجای نفس خسته یک نفس جانانه بکش

دوباره ورق های زندگی ام را ورق بزن

باورم داشته باش در لابلائی زندگی من جملات زیبا هم نوشته شده

از امروز تنها به اغازین واژه زندگی ام فکر نکن!

تا انتهای جملات مرا یاری کن

ب ب گ: نازنینم با کدامین قلم خدا اسمت را در دلم نوشته

هرچند که پیر شده میرم ولی اسم شما جدید وهمچنان نو وتازه تر از همیشه جاریست

ب ب گ: زندگی را فقط در یک جمله معنی کن!

که زندگی یعنی

جنگ

ب ب گ : من اگر برای تو بهترین نباشم هیج کسی نمیتواند مثل من باشد!

نه نه من نمیگویم من خوبم

اری

من نمیگویم من ترا خیلی دوست دارم

من میگویم من ترا بیشتر از همه دوست دارم

بخت من چرا سیاه است تو میــدانی

bsewad — Tue, 16 Dec 2008 12:32:37 GMT

پشت این پنجره ها دل من میگیره غــــــــــم وغصه ی این دل را تو میدانی

وقتی از بخت خودم حـــــرف میزنم چشمانم اشک باران میشه تو میدانی

عمری غــــــــــــم در دل من زندانی دل من زندان دارد تو میـــــــــــــــــدانی

هرچه بهش میگویم تو اَزادی دیـگه مــــگر من دوست دارم تو میـــــــدانی

می خوام امشب با خود شکوه کنم شــــــــکوه های دلم را تو میـــــــدانی

بیگم ای خـدا چرا بختم سیاه است بخت من چرا سیاه است تو میــدانی

پنجره بسته میشـه شب میرســــه چشـــــم من ارام نداره تو میــــــدانی

اگه امشو بیــگزره فـــــــــردا میرسه مــــــــــگه فردا چه میشه تو میــدانی

عید تان خجسته باد

bsewad — Wed, 01 Oct 2008 21:43:21 GMT

حلول عید سعید فطر را برای همه تان تبریک عرض میدارم وایام بکام تان خوش

عید تان مبارک وروزه ونماز تان قبول حق باشه این پست را از مولا برای تان مینویسم

پاداش عابدان "غزلى از مولانا"

خدایا، مطربان را انگبین ده

براى ضرب دست آهنین ده

چو دست و پاى وقف عشق كردند

تو همشان دست و پاى راستین ده

چو پر كردند گوش ما ز پیغام

تو شان صد چشم بخت شاه بین ده

كبوتروار نالانند در عشق

تو شان از لطف خود برج حصین ده

ز مدح و آفرینت هوش ها را

چو خوش كردند، همشان آفرین ده

جگرها را ز نغمه آب دادند

ز كوثرشان تو هم ماء معین ده

خمش كردم، كریما، حاجتت نیست

كه گویندت: چنان بخش و چنین ده

دوستان ارجمند یاداشت های مارا در 1000ستان نمادی از قلب پرتپیش واستبداد زده ء افغانستان بخوانید

تا سلام وپست بعدی .........

لیلته القدر

bsewad — Fri, 19 Sep 2008 20:44:21 GMT

پیش از تو هیچ اقیانوس نمی شناختم كه عمود بر زمین بایستد

پیش از تو هیچ خدای را ندیده بودم كه پای افزاری وصله دار به پا كند

و مشكی كهنه بر دوش كشد

و بردگان را برادر باشد

آه ای خدای نیمه شب های كوفه تنگ!

ای روشن خدا در شب های پیوسته تاریخ

ای روح لیلته القدر - حتی اذا مطلاع الفجر

شب از چشم تو آرامش را به وام دارد و طوفان از خشم تو خروش را

تو آن بلندترین هرمی كه فرعون خیال می تواند ساخت

و من آن كوچكترین مور كه بلندای تو را در چشم نمی تواند داشت

به پای تو می گریم

با چشمانی یتیم ندیدنت

گریه ام، شعر شبانه ی غم توست

زخم هاي ورم كرده به جناب حامد کرزی

bsewad — Wed, 17 Sep 2008 17:03:07 GMT

با فتيله هاي خيس زندگي

و ديگدان هاي خاموش نياكانم

تكليف كرده اند

كه روي زمين هاي چسبناك مين

خيز بر دارم

و روز هزار بار

از چاه هاي خستۀ تاريخ

و دلوهاي كهن وطن ام

اسطوره هاي جنگ را بالا بكشم

و در آستانۀ در

با نام هاي كوچك سرگردان

و اجساد موميايي شده ي پدرانم

شناسنامه ام را

و القاب رنگ باخته ام را

باز سازي كنم

و به احترام پا برهنه ها – كوچي هاي دوره گرد

از عرض جغرافياي بدنم

چيزي ببخشم

تاگردنه گيران محترم

پيامبران اولوالعزم جهاد

ام القراي اسلامي را

با مرده شوي خانه هاي مدرن

نشانم دهند

و جهان بر القاب هاي عاريه ام

غبطه بخورند

تا خوشبختي ام را در كنار مين ها

و كشتزار خشاب و خشخاش

تجربه كنم

و آكنده باشم

با تنديس ها و عكس هاي چهار رنگ

از قاتل پدرانم

تا در مه صبحگاهي

در زير پاي سربازان

و فرماندهان ديروز

با كش و قوسي

گل بدهم

صبح ها بدست بوسي ياران احمدشاه بروم

ظهر ها به ديدن سلاخ ها و باج گير ها

و شب را به تماشاي

زنان سرخاب زدۀ كابل

كه براي شهزادگان زرين كمر برگشته از ...

هي تند و تيز

چاي و خشخاش تعارف مي كنند

آنگاه

با لبخندي بر لب

نام زباله ها و فاضلاب هاي چركين چند دهه وطن ام را

با نام گل شب بو و عطر ياسمن تعويض كنم

و شجره نامه ام را

در ازدحام زخم هاي ورم كرده

لگد مال كرده

فرياد بر دارم

كه

آهاي

من با اين همه خوش بختي

چه كنم

(داکتر حفیظ الله شریعتی سحر)

مبارک علکم شهر الرمضان الکریم

bsewad — Tue, 02 Sep 2008 00:05:21 GMT

سلام دوستان خوب ونازنین :مبارک علکم شهر الرمضان الکریم

نه از جهنم بترسیم ونه برای بهشت حسودی کنیم چون میتوانیم بسیار راحت هم از شر دوزخ نجات پیداکنیم وهم بهشت نسیب مان گردد الهی امین یارب العالمین!

فرا رسيدن ماه رمضان مبارک. اميدوارم در هر حالتي که هستيد خوب و خوش و خرم دل باشيد.يک برکت عظيم ديگر، يک رحمت عظيم ديگر از او، از خالق هستي بخش رحيم. پس بر تو ست همانگونه که او رهنمون کرده از اين فرصت استفاده کني و لااقل براي اين همه رحمت شکرش گذاري.اين را هم به ياد داشته باشي، در هر سني و دوره ي زندگي هستي طوري دعا و راز و نياز و مناجات کني که ديگر رمضاني نيست. چون بر کسي آشکار نيست که آيا تا رمضان ديگر هست يا نه؟ در آخر اين که تنها براي خودتان دعا نکنيد چون با دعا براي ديگران دعايتان زودتر مستجاب مي شود. و هميشه در اين لحظات و در دعاها براي کساني که التماس دعا دارند به خصوص اموات دعا کنيد.

(من هم التماس دعا دارم و اميدوارم در لحظه راز ونیاز کردن به ياد ما هم باشيد.)

التماس دعا بهشت نسیب تان

من فرزند مقاومت وانقلابم

bsewad — Sun, 03 Aug 2008 11:55:11 GMT

من فرزند مقاومت وانقلابم

نسل ممنوع پیش از خود را ندیده ام

جائی که باید می بودم نیستم

کسی که باید باشم نیستم

نمی توانم کسی باشم که نیستم

نیمه های گمشده ئی دارم

ایا خواهی یافت؟

تکفیر" تهدید وتبعید

سر نوشت من است

گذشته ی غیر مجازم را

سال ها پیش باطل کردند

وبه انسوی مرز فرستادند

وخاطره های نداشته ام

قرار است تا چند سال اینده

تهیه"تایید"چاپ ومنتشیر شوند

من فرزند مقاومتم

جنگ "فقر وزندان را خوب

می شناسم

سنگریزه های سرزمین من

هرگونه رؤیای عاشقانه را

از هم می پاشند

وریسمانهای جهان سومی اش

حنجره ی کو دکان ووو

به بارگاه آسمان

گره میزند

من فرزند مقاومتم

وروزهایم را

با یک فنجان خشم تلخ

وچند حبه نا سزای بیاد ماندنی

آغاز می کنم

عدالت" ندیده ام

آزادی نمی شناسم

برابری سهم من نیست

وحالم از برادری که معیارش نا برابری است

به هم میخوره

اگر چنین است برادری

آرزو دارم بی برادر باشم

صدا وسیما سر زمین من بیمار است

وبوی تند استفراغ های خونی اش

رسانه های دهکده ی جهانی را

به سر گیجه می اندازد

آری اینجا سر زمین من است

بجرم صبوری محکوم به مرگ هستم

بهار سرزمین من

با گل افیون شروع می شود

وبا خون جوانانش اَبیاری

ومادر خسته یی که از کشت زار های

مخدرات بر میگرده

خبر از انتحار برادرم داره

اری اینجا سرزمین من است

دانشگاه های سرزمین من

پر از بوته های سیاه چماق اند

وکتاب ها وجزوه ها وتخته های سفید کلاس هایم

فقط حرف زور میزند

واز روزی که خاطره های مصنوعی ام

به زور بر دست های تاریخ نازل شود

می ترسم. (هویدا)