آغاز عشق . ساحل وقایع دروغ بود

دستت نوشت : عاشق تو هر آن کجا

دست ظریف و خط شقایق دروغ بود

افسانه بود وقتی مهر تو بر دل نشست

آن لحظه ها . تمام دقایق دروغ بود

حالا عبور می کنم از هرچه بود و هست

از هرچه چشم های مرا بر دل تو بست

قلبت ولی برای دلم تنگ میشود

صدها دریغ . قلب من ازسنگ می شود

از تنگ بودن قلب خود شرم می کنم

خاتون روزهای قدیمی مرا ببخش

بعد از تو باز خاطره تکرار می شود

مثل طناب بر تن من دار می شود

یادش بخیر عشق تو تنها امید بود

دیگر گذشت . عشق تو انکار می شود

مردی که رفت پیش خودش کم کسی نبود

چشمی که سوخت قاعدتا تار می شود

اینجا دو جفت خط موازی و یک نگاه

غیر از تو نیز بر همه اجبار می شود

چشمان مست خواب کسی را به هم نزد

وقتی که رفت . چشم تو بیدار می شود.

سلام هویدای عزیز

........................

شبهای پیر من

بدون ( هیج ) میگزره!!

روزهای بدون امیدم بسرعت تمام

زمان را به غروب واگذار میکند........

دیشب خیلی زیبا سرودی هوایدای گرامی

انگار سالها همدیگر را میشناسیم

اینهم برای تو هویدای عزیز ..... از طرف (ف "خ)

فکر می کنی کدام وسوسه مرا

به ابتدای این کاغذ سپید کشانده است

جز این که جهان

بدون تو

یک دیوار است و پشت آن

همیشه تو ایستاده ای

و من، وجب وجب گوش می چسبانم تا

از قلبی پر شود

که زنگ گرفته گوشم از نامش در انتهای این دیوار

هیچ کس نایستاده است

حرفی بزن دست کم

تا در این نفس باقی نمانده هم

جهان را دوره کنم

با گوشی که این همه زنگ می زند

 با احترام  (ف "خ)